การคำนวณ มูลค่า ของ พนักงาน หุ้น ตัวเลือก

วิธีการหาค่าตัวเลือกหุ้นของพนักงาน การรู้คุณค่าของตัวเลือกหุ้นของคุณจะช่วยให้คุณประเมินแพคเกจค่าตอบแทนและตัดสินใจเกี่ยวกับวิธีจัดการกับตัวเลือกหุ้นของคุณ การทำความเข้าใจเกี่ยวกับมูลค่าทางเลือกตามที่อธิบายไว้อย่างละเอียดมากขึ้นในหนังสือของเราพิจารณาตัวเลือกของคุณ มูลค่าตัวเลือกหุ้นมีสององค์ประกอบ ส่วนหนึ่งเรียกว่าค่าที่แท้จริง วัดกำไรจากกระดาษ (ถ้ามี) ที่สร้างขึ้นในขณะที่เรากำหนดมูลค่า ตัวอย่างเช่นถ้าตัวเลือกของคุณให้สิทธิ์ในการซื้อหุ้นที่ 10 บาทต่อหุ้นและหุ้นซื้อขายที่ 12 ตัวเลือกของคุณมีมูลค่าที่แท้จริงอยู่ที่ 2 บาทต่อหุ้น ตัวเลือกนี้มีมูลค่าเพิ่มขึ้นจากศักยภาพในการสร้างผลกำไรมากขึ้นหากคุณยังมีตัวเลือกอยู่ ส่วนนี้ของค่าขึ้นอยู่กับระยะเวลาจนกว่าตัวเลือกจะหมดอายุ (ในหมู่ปัจจัยอื่น ๆ ) ดังนั้นจึงเรียกว่าค่าเวลาของตัวเลือก มูลค่าของตัวเลือกหุ้นคือผลรวมของค่าที่แท้จริงและค่าเวลาของมัน สิ่งสำคัญที่ต้องทำความเข้าใจว่าค่าตัวเลือกไม่ใช่คำทำนายหรือแม้กระทั่งการคาดการณ์ว่าจะเป็นผลมาจากการเลือกตัวเลือกต่อไป ตัวเลือกของคุณอาจมีมูลค่า 5 บาทต่อหุ้น แต่จะทำกำไรได้ 25 บาทต่อหุ้นหรือไม่มีผลกำไรเลย ค่าตัวเลือกเป็นข้อมูลที่เป็นประโยชน์ แต่จะไม่ทำนายอนาคต วัตถุประสงค์และอัตนัยคุณค่าในทางทฤษฎีเราสามารถกำหนดค่าตัวเลือกได้โดยใช้สูตรหรือขั้นตอนที่ซับซ้อน ในทางปฏิบัติค่าที่สำคัญสำหรับผู้ที่ถือตัวเลือกหุ้นของพนักงานเป็นตัวเลือกของตัวเลือก: ค่าของตัวเลือกให้กับคุณ Thats ทำไมฉันขอแนะนำวิธีการแบบง่ายเมื่อพิจารณามูลค่าของตัวเลือกหุ้นของพนักงาน สำหรับสิ่งหนึ่งถ้าวันหมดอายุของตัวเลือกของคุณเป็นเวลานานกว่าห้าปีไปฉันจะกำหนดค่าเป็นถ้าหมดอายุในห้าปี โอกาสที่ดีงามที่คุณไม่ได้รับประโยชน์อย่างเต็มที่ในระยะเวลานาน นอกจากนี้ฉันละเว้นค่าเพิ่มใด ๆ ที่ผลิตโดยความผันผวนสูง Thats วิธีการวัดเท่าไหร่หุ้น zigzags ขึ้นและลง ในทางทฤษฎีความผันผวนที่สูงขึ้นหมายถึงค่าตัวเลือกที่สูงขึ้น แต่ในทางปฏิบัติคุณจะเสี่ยงและเป็นปัจจัยลบที่จะยกเลิกมูลค่าที่สูงขึ้นในความคิดของฉัน เพื่อวัตถุประสงค์ในการวางแผนฉันมักจะกำหนดมูลค่าของตัวเลือกหุ้นของพนักงานราวกับว่าหุ้นมีความผันผวนปานกลางแม้ว่าความผันผวนที่เกิดขึ้นจริงก่อให้เกิดค่าทางทฤษฎีที่สูงขึ้น ทางลัดการประเมินค่าข้อสังเกตเหล่านี้เกี่ยวกับค่าอัตนัยช่วยให้เราสามารถใช้ทางลัดบางอย่างได้ วิธีที่ง่ายที่สุดคือตัวเลือกใหม่ที่มีอายุการใช้งาน 5 ปีหรือมากกว่า ตัวเลือกไม่ได้มีค่าที่แท้จริง แต่เนื่องจากราคาการใช้สิทธิเท่ากับมูลค่าตลาดของหุ้น ถ้าเราไม่สนใจเวลาเพิ่มเติมเกินห้าปีและยังละเว้นค่าความผันผวนสูงตัวเลือกที่ออกใหม่มักจะมีค่าใกล้เคียงกับ 30 ของมูลค่าของหุ้น ตัวอย่าง: คุณได้รับเลือกให้ซื้อหุ้น 800 หุ้นที่ราคา 25 บาทต่อหุ้น มูลค่ารวมของหุ้นคือ 20,000 ดังนั้นค่าตัวเลือกประมาณ 6,000 โปรดจำไว้ว่ามูลค่าทางทฤษฎีของตัวเลือกอาจสูงกว่าเล็กน้อย แต่ 6,000 เป็นตัวเลขที่เหมาะสมสำหรับมูลค่าของตัวเลือกให้กับคุณ หาก youve ถือตัวเลือกของคุณในขณะที่และราคาหุ้นได้ขึ้นไปคุณต้องมีวิธีการที่ซับซ้อนมากขึ้นเล็กน้อยในการกำหนดค่าตัวเลือก สูตร quotofficialquot เป็นจริงเหลือเชื่อ แต่ขั้นตอนต่อไปนี้ช่วยให้คุณประมาณการที่เหมาะสม: ลบราคาการออกกำลังกายของตัวเลือกหุ้นจากมูลค่าปัจจุบันของหุ้นเพื่อกำหนดค่าที่อยู่ภายในของตัวเลือก คูณราคาการใช้สิทธิของหุ้นให้เท่ากับ 25 เพื่อดูค่าประมาณเวลาห้าปี ลดจำนวนดังกล่าวตามสัดส่วนหากตัวเลือกนี้จะหมดอายุในเวลาไม่ถึง 5 ปี เพิ่มค่าภายในและค่าเวลาเพื่อให้ได้มูลค่ารวมของตัวเลือกหุ้น ตัวอย่าง: ตัวเลือกของคุณช่วยให้คุณสามารถซื้อหุ้นได้ 10 หุ้น หุ้นซื้อขายในปัจจุบันที่ 16 และตัวเลือกจะหมดอายุในสี่ปี มูลค่าที่แท้จริงคือ 6 ต่อหุ้น ค่าเวลาห้าปีจะเท่ากับ 2.50 (25 จากราคาใช้สิทธิ 10.00) แต่เราลดจำนวนดังกล่าวลงหนึ่งในห้าเนื่องจากตัวเลือกนี้จะหมดอายุภายในสี่ปี สำหรับตัวเลือกนี้ค่าที่แท้จริงคือ 6.00 ต่อหุ้นและค่าเวลาประมาณ 2.00 ต่อหุ้น มูลค่ารวมของตัวเลือก ณ จุดนี้คือประมาณ 8.00 บาทต่อหุ้น ตรวจสอบการทำงานของคุณ: ค่าเวลาของออปชันหุ้นอยู่ระหว่างศูนย์กับราคาการออกกำลังกายของตัวเลือกเสมอ หมายเลขที่อยู่นอกช่วงระบุว่ามีข้อผิดพลาด คุณอาจเคยชินสามารถที่จะทำคำนวณนี้ในหัวของคุณ แต่ง่ายสวยด้วยเครื่องคิดเลขและ thats มากกว่าที่เราสามารถพูดได้สำหรับสูตร Black-Scholes จำไว้ว่านี่อีกครั้งละเว้นค่าเพิ่มของความผันผวนสูงดังนั้นค่าทฤษฎีของตัวเลือกหุ้นอาจสูงกว่าตัวเลขที่คำนวณโดยใช้ขั้นตอนนี้ง่าย เงินปันผลจะลดมูลค่าของหุ้นเนื่องจากผู้ถือสิทธิไม่ได้รับเงินปันผลจนกว่าจะมีการใช้สิทธิและถือหุ้น หาก บริษัท ของคุณจ่ายเงินปันผลให้เหมาะสมเพื่อลดค่าที่คำนวณโดยวิธีทางลัดที่ได้อธิบายไว้ข้างต้น จำเป็นต้องมีเครื่องคิดเลขออนไลน์มีเครื่องคำนวณมูลค่าตัวเลือกหุ้นจำนวนมากบนอินเทอร์เน็ต บางคนไม่ดีเลย แต่บางคนก็เยี่ยมมากและฟรี ที่ชื่นชอบของฉันคือการให้บริการโดย IVolatility อ่านคำอธิบายของเราก่อนจากนั้นไปที่หน้านี้และค้นหาลิงก์ไปยังเครื่องคำนวณขั้นพื้นฐาน เริ่มต้นด้วยการป้อนสัญลักษณ์สำหรับหุ้นของ บริษัท ของคุณในกล่อง quotsymbol. quot ตัวอย่างเช่นถ้าคุณทำงานกับ Intel ให้ป้อน INTC ไม่สนใจกล่องสำหรับ quotstylequot เนื่องจากไม่สำคัญสำหรับตัวเลือกประเภทนี้ ช่องถัดไปคือสำหรับคำพูด quot และควรมีราคาล่าสุดสำหรับหุ้นของ บริษัท ของคุณ คุณสามารถปล่อยให้อยู่คนเดียวหรือเปลี่ยนหากต้องการดูค่าตัวเลือกเมื่อราคาหุ้นสูงหรือต่ำกว่า ช่องถัดไปมีไว้สำหรับ quotstrike ซึ่งหมายถึงราคาการใช้สิทธิของตัวเลือกหุ้นของคุณ ป้อนหมายเลขนั้นและข้ามวันที่กำหนดราคาวันหมดอายุเนื่องจากคุณกำลังป้อนจำนวนวันที่จะหมดอายุแทน อย่ากังวลกับการคำนวณจำนวนวันที่แน่นอนเพียงแค่คิดปีหรือเป็นเดือนแล้วคูณด้วย 365 หรือ 30 กล่องต่อไปคือความผันผวนและหากคุณป้อนสัญลักษณ์หุ้นที่ดีจำนวนนั้นก็มีอยู่แล้ว วิธีที่น่าสนใจก็คือถ้าจำนวนไม่เกิน 30 หรือน้อยกว่าเพียงแค่ยอมรับและเดินต่อไป หากสูงกว่า 30 ปีคุณควรลดจำนวนลงเหลือ 30 ในกรณีส่วนใหญ่เนื่องจากตัวเลือกของคุณทำให้คุณเสี่ยงมาก คุณสามารถยอมรับหรือเปลี่ยนแปลงค่าที่เครื่องคำนวณเสนอสำหรับอัตราดอกเบี้ยและเงินปันผล โดยปกติแล้วไม่มีเหตุผลใดที่จะเปลี่ยนแปลงรายการเหล่านี้ กด quotcalculatequot และหลังจากผ่านไปสักครู่คุณจะเห็นค่าของตัวเลือก (และอื่น ๆ อีกมากมายที่จะเป็นภาษากรีกสำหรับคุณ) โปรดทราบว่าเครื่องคิดเลขนี้จะให้มูลค่ารวมของตัวเลือกหุ้นของคุณ ถ้าตัวเลือกของคุณคือ quotin moneyquot (หมายถึงหุ้นซื้อขายในราคาที่สูงกว่าราคาการใช้สิทธิของตัวเลือก) ส่วนหนึ่งของค่าเป็นมูลค่าที่แท้จริงและส่วนหนึ่งเป็นค่าเวลา ลบราคาการใช้สิทธิของตัวเลือกจากราคาการซื้อขายหุ้นเพื่อให้ได้มูลค่าตามจริง จากนั้นคุณสามารถลบค่าที่แท้จริงออกจากค่าโดยรวมเพื่อเรียนรู้ค่าเวลาของตัวเลือกหุ้นของคุณตัวเลือกหุ้นผู้ประกอบการ: การประเมินและการกำหนดราคาโดย John Summa CTA, PhD, ผู้ก่อตั้ง HedgeMyOptions และ OptionsNerd Valuation ของ ESOs เป็นปัญหาที่ซับซ้อน แต่สามารถเข้าใจได้ง่ายขึ้นเพื่อให้ผู้ถือ ESO สามารถเลือกข้อมูลเกี่ยวกับการจัดการการชดเชยหุ้นได้ การประเมินค่าตัวเลือกใด ๆ จะมีมูลค่ามากหรือน้อยขึ้นอยู่กับปัจจัยกำหนดหลักดังต่อไปนี้: ความผันผวน, เวลาที่เหลือ, อัตราความเสี่ยงฟรี, ราคานัดหยุดงานและราคาหุ้น เมื่อผู้ได้รับสิทธิได้รับรางวัล ESO ให้สิทธิในการซื้อหุ้น 1,000 หุ้นของ บริษัท ในราคาที่ประท้วง 50 ตัวอย่างเช่นโดยปกติราคาวันที่ให้สิทธิ์ของหุ้นจะเท่ากับราคาการประท้วง ดูตารางด้านล่างเราได้ทำการประเมินมูลค่าบางส่วนจากแบบจำลอง Black-Scholes ที่รู้จักกันดีและใช้กันอย่างแพร่หลายในการกำหนดราคาทางเลือก เราได้ใส่ตัวแปรหลัก ๆ ที่อ้างถึงข้างต้นแล้วยังคงมีตัวแปรอื่น ๆ (เช่นการเปลี่ยนแปลงราคาอัตราดอกเบี้ย) ที่คงที่เพื่อแยกผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงค่า ESO จากการสลายตัวของค่าเวลาและการเปลี่ยนแปลงความผันผวนเพียงอย่างเดียว ประการแรกเมื่อคุณได้รับเงินช่วยเหลือจาก ESO ดังที่แสดงในตารางด้านล่างถึงแม้ว่าตัวเลือกเหล่านี้ยังไม่ได้รับเงิน แต่ก็ไม่คุ้มค่า พวกเขามีค่าที่สำคัญเรียกว่าเวลาหรือค่าภายนอก ในขณะที่ข้อกำหนดในการหมดอายุในกรณีที่เกิดขึ้นจริงสามารถลดได้เนื่องจากพนักงานอาจไม่อยู่กับ บริษัท ได้ครบ 10 ปี (สมมติว่าอายุการใช้งานง่ายกว่า 10 ปี) หรือเนื่องจากผู้รับอาจใช้การออกกำลังกายก่อนกำหนด แสดงไว้ด้านล่างโดยใช้แบบจำลอง Black-Scholes สมมติว่าคุณถือ ESOs ของคุณจนกว่าจะหมดอายุตารางต่อไปนี้ให้บัญชีที่ถูกต้องของค่าสำหรับ ESO กับราคาการออกกำลังกาย 50 กับ 10 ปีเพื่อ หมดอายุและถ้าเป็นเงิน (ราคาหุ้นเท่ากับราคานัดหยุดงาน) ตัวอย่างเช่นมีความผันผวนของสมมติฐานที่ 30 (สมมติฐานอื่นที่ใช้โดยทั่วไป แต่อาจจะมีค่าน้อยกว่าหากค่าความผันผวนตามจริงในช่วงเวลาที่สูงขึ้น) เราจะเห็นว่าเมื่อให้ตัวเลือกมีมูลค่า 23,080 (23.08 x 1,000 23,080 ) เมื่อเวลาผ่านไปจะช่วยให้พูดได้จาก 10 ปีถึงสามปีถึงวันหมดอายุ ESOs สูญเสียมูลค่า (สมมติราคาของหุ้นยังคงเหมือนเดิม) ลดลงจาก 23,080 เป็น 12,100 นี่คือการสูญเสียค่าเวลา มูลค่าทางทฤษฎีของ ESO ตลอดช่วงเวลา - 30 สมมติว่าความผันผวนรูปที่ 4: ราคายุติธรรมของ ESO ที่ราคาที่เรียกเก็บโดยมีราคาการใช้สิทธิ 50 ตามสมมติฐานที่แตกต่างกันเกี่ยวกับเวลาที่เหลือและความผันผวน รูปที่ 4 แสดงช่วงเวลาเดียวกันของราคาที่ระบุระยะเวลาที่เหลือจนกว่าจะหมดอายุ แต่ที่นี่เราเพิ่มระดับสมมติฐานที่สูงขึ้นของความผันผวน - ตอนนี้ 60 ขึ้นจาก 30 พล็อตสีเหลืองแสดงถึงความผันผวนสันนิษฐานที่ต่ำกว่า 30 ซึ่งแสดงให้เห็นถึงค่าที่ลดลงทั้งหมด จุดเวลา พล็อตสีแดงในขณะที่แสดงค่าที่มีความผันผวนสมมติว่าสูงกว่า (60) และเวลาที่เหลืออยู่ใน ESOs เห็นได้ชัดว่าในระดับความผันผวนที่สูงขึ้นคุณแสดงค่า ESO มากขึ้น ตัวอย่างเช่นในอีกสามปีข้างหน้าแทนที่จะเป็นเพียง 12,000 เท่าในกรณีก่อนหน้านี้ที่ความผันผวน 30 รายการเรามีมูลค่า 21,000 ที่ความผันผวน 60 สมมติฐานความผันผวนดังนั้นสมมติฐานความผันผวนอาจมีผลกระทบอย่างมากต่อมูลค่าทางทฤษฎีหรือยุติธรรมและควรตัดสินใจเกี่ยวกับการบริหารจัดการ ESO ของคุณ ตารางด้านล่างแสดงข้อมูลเดียวกันในรูปแบบตารางสำหรับ 60 ระดับสมมติว่ามีความผันผวน (เรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับการคำนวณค่าตัวเลือกใน ESOs: การใช้ Scholes Black Scholes Model) ค่าทางทฤษฎีของ ESO ตลอดเวลา 60 ความผันผวนที่คาดว่าจะเกิดขึ้นพนักงานส่วนใหญ่ค่านิยม (บ่อยครั้งไม่ถูกต้อง) ตัวเลือกสต็อคของพนักงานการเปลี่ยนแปลงที่น่าสนใจในการบริหารและการชดเชยพนักงาน การเพิ่มขึ้นของการใช้ตัวเลือกหุ้น แม้ว่าจะมีการอภิปรายเกี่ยวกับตัวเลือกหุ้นเป็นจำนวนมาก แต่มุ่งเน้นไปที่ 8220 บริษัท เศรษฐกิจรายใหม่ 8822 บริษัท ได้มีการเพิ่มทุนในหุ้นทุนให้แก่ บริษัท แบบดั้งเดิมมากขึ้นด้วยเช่นกัน คำอธิบายโดยทั่วไปสำหรับการใช้ตัวเลือกหุ้นคือการชดเชยยานพาหนะเหล่านี้ช่วยให้ บริษัท สามารถดึงดูดและรักษาพนักงานที่ดีที่สุดและเป็นแรงจูงใจที่เหนือกว่าสำหรับพนักงานในการเพิ่มมูลค่าของผู้ถือหุ้น ในขณะที่คำอธิบายเหล่านี้ดูสมเหตุสมผลบนพื้นผิวพวกเขาจะพึ่งพาสมมติฐานที่ว่าพนักงานเข้าใจว่าหุ้นมีการทำงานอย่างไร ยังตามการวิจัยล่าสุดของ Wharton อาจารย์ David F. Larcker และ Richard A. Lambert พนักงานในความเป็นจริงมักจะไม่เข้าใจเศรษฐศาสตร์พื้นฐานของตัวเลือกหุ้นการค้นพบที่มีนัยสำคัญสำหรับพนักงานนายจ้างคณะกรรมการและที่ปรึกษาการจัดการ Larckers และ Lamberts research จากการสำรวจ 122 KnowledgeWharton อ่านในเดือนมีนาคมปี 2001 มองไปที่สิ่งที่ตัวเลือกหุ้นเลือก บริษัท และสิ่งที่พนักงานมูลค่าวางบนพวกเขา 8220 ตัวอย่างเช่นเราพบว่าพนักงานบางคนคาดหวังที่ไม่สมจริงเกี่ยวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับราคาหุ้น 8221 Larcker กล่าว 8220 ในคำอื่น ๆ พนักงานให้ความสำคัญกับตัวเลือกของตนมากกว่าที่พวกเขามีเหตุผลอันสมควรซึ่งอาจทำให้เกิดปัญหาด้านทรัพยากรบุคคลและยกประเด็นด้านจริยธรรมบางอย่างได้ 8222 ผลการสำรวจก่อนหน้านี้ซึ่งดำเนินการเมื่อเดือนพฤษภาคม พ. ศ. 2543 โดย OppenheimerFunds Inc. ข้อสรุปเดียวกันแม้ว่าขอบเขตจะ จำกัด มากขึ้น จากการสำรวจพบว่าผู้ตอบแบบสอบถาม 107 รายที่เป็นเจ้าของตัวเลือกหุ้นได้พบตัวอย่างเช่น 39 คนที่เป็นตัวเลือกบอกว่าพวกเขารู้จัก 8220little8221 หรือ 8220nothing8221 เกี่ยวกับตัวเลือกของพวกเขาและอีก 35 คนกล่าวว่าพวกเขารู้ว่ามีเพียง 8220 บางส่วนเท่านั้น 8221 11 ของผู้ตอบแบบสอบถามได้รับอนุญาต 8220in the money8221 ตัวเลือกที่จะหมดอายุเป็นหลักทำให้พวกเขาไร้ค่า ในที่สุด 52 คนกล่าวว่าพวกเขารู้จัก 8220little8221 หรือ 8220nothing8221 เกี่ยวกับผลกระทบทางภาษีของตัวเลือกการออกกำลังกาย ตัวเลือกรองพื้นในตัวเลือกสต็อคตัวเลือกหุ้นเป็นสัญญาชดเชยง่ายๆ deceptively เมื่อมีการใช้ตัวเลือกการจ่ายเงินเพิ่มขึ้นหนึ่งดอลลาร์ต่อหนึ่งดอลล่าร์แต่ละราคาจะสูงกว่าราคาการใช้สิทธิ (หรือการประท้วง) หากราคาหุ้นต่ำกว่าราคาการใช้สิทธิเมื่อตัวเลือกครบอายุตัวเลือกจะถูกทิ้งไว้โดยไม่ได้ใช้และผลตอบแทนที่เป็นศูนย์ สิ่งที่ราคาหุ้นจะเป็น 5-10 ปีในอนาคตเป็นที่แน่นอนไม่ทราบในวันที่ให้สิทธิ์ เป็นผลให้หลาย บริษัท พึ่งพารูปแบบการประเมินค่าเพื่อกำหนดต้นทุนในการให้สิทธิ์ วิธีการประเมินมูลค่าโดยทั่วไปคือแนวทาง Black-Scholes ซึ่งง่ายต่อการคำนวณโดยใช้โปรแกรมที่มีอยู่ทั่วไปและมีข้อบ่งชี้ที่สมเหตุสมผลเกี่ยวกับต้นทุนที่คาดว่าจะได้รับจาก บริษัท ในการให้สิทธิในการซื้อหุ้น สำหรับ บริษัท ทั่วไปค่า Black-Scholes ของตัวเลือกหุ้นผู้บริหารที่ได้รับจากเงินที่ราคาให้ถือว่าเป็นราคาเดียวกับราคาหุ้น ณ วันนั้น 8211 เป็น 30 ถึง 50 ของราคาหุ้นในปัจจุบัน แม้ว่าค่าใช้จ่ายของ บริษัท จะถูกประมาณไว้อย่างสมเหตุสมผล แต่มูลค่าของตัวเลือกหุ้นต่อพนักงานไม่ใช่เพียงแค่ค่า Black-Scholes เนื่องจากความมั่งคั่งของพนักงานมีความสัมพันธ์กับมูลค่าของ บริษัท มากกว่าความมั่งคั่งของนักลงทุนภายนอกที่มีความหลากหลาย พนักงานที่ไม่ได้รับอนุญาตจากการขายตัวเลือกให้กับนักลงทุนภายนอกจึงจะมีความสามารถในการป้องกันความเสี่ยงในการถือครองหลักทรัพย์น้อยลงและมีแนวโน้มที่จะใช้สิทธิในการเลือกลงทุนทั้งในด้านสภาพคล่องและการลดความเสี่ยง โดยทั่วไปค่าตัวเลือกหุ้นต่อพนักงานที่เสี่ยงต่อความเสี่ยงอาจต่ำกว่าค่าใช้จ่ายของ บริษัท ในการให้สิทธิหุ้น ดังนั้นมูลค่าตัวเลือกหุ้นต่อพนักงานจะต้องไม่เกินค่า Black-Scholes ของตัวเลือก Black Scholes และรูปแบบอื่นที่คล้ายคลึงกันให้ตัวเลขทฤษฎีสำหรับค่าใช้จ่ายของตัวเลือกให้กับ บริษัท หรือขอบเขตบนของมูลค่าของตัวเลือกให้กับพนักงาน อย่างไรก็ตามเกือบไม่มีอะไรเป็นที่รู้จักเกี่ยวกับวิธีการที่พนักงานให้ความสำคัญกับตัวเลือกหุ้นของพวกเขา ปัญหาสำคัญคือ 8220 พนักงานเห็นว่าตัวเลือกมีค่าเท่าไร 8221 การให้คำตอบสำหรับคำถามนั้นมีผลกระทบอย่างมากต่อการออกแบบโปรแกรมการชดเชย นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในคำถามที่ถามโดยการสำรวจ Larcker และ Lambert ซึ่งดำเนินการโดย iQuantic Inc. ผู้เข้าร่วมการสำรวจคือผู้จัดการหรือผู้บริหารระดับสูงจาก 98 บริษัท ที่แตกต่างกัน ผู้ตอบแบบสอบถามทั่วไปอายุ 36 ปีได้รับจ้างโดย บริษัท ของตนเป็นเวลาห้าปีได้รับค่าตอบแทนเป็นเงินสด 135,000 และถือหุ้นใน บริษัท ของพวกเขา 50,000 ผู้ตอบแบบสอบถามทั่วไปได้รับเลือกโดย บริษัท ปัจจุบันของเขาสามครั้งและได้ใช้ตัวเลือกเพียงครั้งเดียว จากช่วงเวลาที่ทำการสำรวจไม่น่าแปลกใจว่าราคาหุ้นของ บริษัท ผู้ตอบแบบสอบถามจำนวนมากลดลงในช่วงปีที่ผ่านมาผลตอบแทนจากการลงทุนในหุ้นเฉลี่ยย้อนหลัง 1 ปี (ความผันผวน) ก่อนการสำรวจลงไป 50 และค่าความผันผวนเฉลี่ยอยู่ที่ 98 อย่างไรก็ตามผู้ตอบแบบสอบถามคิดว่าราคาหุ้นของ บริษัท ในช่วงปีหน้าจะเพิ่มขึ้นเฉลี่ย 96 จุดดังนั้นแม้จะมีผลการดำเนินงานในช่วงราคาหุ้นที่ต่ำและมีความผันผวนสูงนัก แต่ก็มองในแง่ดีเกี่ยวกับอนาคต การสำรวจถามผู้ตอบแบบสอบถามเพื่อให้คำตอบสำหรับคำถาม 8220 เงินสดเท่าไหร่ที่ บริษัท ของคุณจะเสนอให้คุณต่อตัวเลือกเพื่อคืนตัวเลือกหุ้นที่มีสิทธิ์ครบถ้วนโดยมีอายุการใช้งาน 7 ปีที่เหลืออยู่ 82221 ในคำอื่น ๆ 8220 สิ่งที่คุ้มค่าสำหรับคุณคือ 8221 ห้าข้อแตกต่าง (ในระดับที่ลดลงของมูลค่า): ตัวเลือกหุ้นที่อยู่ในเงินโดย 100 (เช่นราคาหุ้นในปัจจุบันเป็นสองเท่าของราคาการใช้สิทธิ) ในเงินโดย 10 ที่เงิน (คือราคาให้ถือว่าเป็นราคาเดียวกับราคาหุ้นในวันดังกล่าว) ออกจากเงินโดย 10 และออกจากเงินโดย 50 (เช่นราคาหุ้นปัจจุบันเท่ากับครึ่งหนึ่งของราคาการใช้สิทธิ) ผลลัพธ์ที่แสดงในกราฟ เปิดเผยว่าผู้จัดการมีค่าตัวเลือกของตนอย่างมากเหนือค่า Black-Scholes ตัวอย่างเช่นตัวเลือกเงินที่มีมูลค่าต่ำกว่ามูลค่า Black-Scholes ที่สูงกว่า 50 และตัวเลือกที่ไม่ได้ใช้เงินมากถึง 50 มีมูลค่ามากกว่าสองเท่าของมูลค่า Black-Scholes ผลลัพท์เหล่านี้กล่าวได้ว่า Lambert กล่าวว่าผู้บริหารไม่เข้าใจคุณค่าของตัวเลือกหุ้นอย่างครบถ้วนหรืออาจเป็นแรงจูงใจที่เกี่ยวข้องกับพวกเขา 8221 การวิเคราะห์เพิ่มเติมแสดงให้เห็นว่าพนักงานที่อายุน้อยกว่าที่ตำแหน่งการบริหารต่ำมีความลำเอียงในแง่การรับรู้มากที่สุด นอกจากนี้พนักงานที่ใช้ตัวเลือกในช่วงปีที่ผ่านมาและมีความคาดหวังสูงขึ้นสำหรับการปรับราคาหุ้นในอนาคตทำให้ค่าที่สูงขึ้นในตัวเลือกหุ้นของพวกเขา สอดคล้องกับเศรษฐศาสตร์แบบดั้งเดิมพนักงานที่มีความเสี่ยงสูงเกลียดชัง (หรือมีความไม่ชอบอย่างมากจากความผันผวนของความมั่งคั่ง) ให้มูลค่าที่สูงขึ้นมากในตัวเลือกหุ้นในเงินและมูลค่าที่ต่ำกว่ามากในหุ้นที่ไม่มีเงิน ตัวเลือก. ในที่สุด Larcker กล่าวว่ามีหลักฐานเบื้องต้นว่าผู้ชายทำผลงานดีขึ้นเล็กน้อยจากตัวเลือกหุ้นมากกว่าผู้หญิง ในหลายกรณีพนักงานหลายคนจาก บริษัท เดียวกันตอบแบบสอบถาม ผลลัพธ์สำหรับ บริษัท ที่มีส่วนร่วมในการพัฒนาซอฟต์แวร์และการให้คำปรึกษาจะนำเสนอเช่นเดียวกับผลลัพธ์สำหรับ บริษัท ที่มีส่วนร่วมในการผลิตฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์ มีข้อยกเว้นบางอย่างที่ผู้ตอบแบบสอบถามมีมูลค่าทางเลือกของพวกเขาเหนือขีด จำกัด บนที่คำนวณจาก Black-Scholes นอกจากนี้ตัวเลขเหล่านี้ยังแสดงให้เห็นว่าพนักงานมักเข้าใจว่ามูลค่าของตัวเลือกหุ้นจะลดลงเนื่องจากตัวเลือกจะลดลงจากเงิน ตัวเลขยังแสดงให้เห็นว่ามีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในการรับรู้ค่าภายในผู้จัดการของ บริษัท เดียวกัน 8220 ขอบเขตของความแตกต่างนี้เป็นปัญหาสำหรับการทำความเข้าใจว่าตัวเลือกหุ้นให้แรงจูงใจเดียวกันทั่วทั้งองค์กร 8221 Lambert กล่าว ผลกระทบสำหรับ บริษัท เป็นเรื่องยากที่จะเชื่อว่าตัวเลือกหุ้นมีผลที่ต้องการในพฤติกรรมของพนักงานหากพนักงานไม่เข้าใจพื้นฐานทางเศรษฐศาสตร์ของตัวเลือกหุ้น นายจ้างเห็นได้ชัดว่านายจ้างต้องพัฒนาโปรแกรมการฝึกอบรมที่มีความซับซ้อนมากขึ้น ตัวอย่างเช่น บริษัท จำเป็นต้องให้ความรู้แก่พนักงานเกี่ยวกับช่วงที่คาดว่าจะมีมูลค่าสำหรับตัวเลือกหุ้นและอาจชี้ให้เห็นว่ามูลค่าที่คาดไว้อาจน้อยกว่าประมาณการ Black-Scholes นอกจากนี้โปรแกรมการฝึกอบรมจะต้องปรับให้เหมาะสมกับความลำเอียงที่เกี่ยวข้องกับลักษณะเฉพาะของพนักงาน ตัวอย่างเช่นพนักงานที่อายุน้อยกว่าในด้านเทคนิคอาจมีปัญหาทางเลือกที่แตกต่างกันในการเลือกหุ้นมากกว่าผู้จัดการอาวุโสด้านการตลาด จากนั้นก็มีสิ่งที่ Larcker เรียกว่า 8220 พฤติกรรมแบบคดเคี้ยวที่คิดว่า บริษัท สามารถลดจำนวนตัวเลือกที่ได้รับให้กับพนักงานเพื่อที่จะตอบสนองความต้องการค่าจ้าง 8221 ตัวอย่างเช่นสมมติว่ามูลค่าทางเศรษฐกิจที่คาดว่าจะเป็นตัวเลือกหุ้นคือ 20 แต่พนักงาน overvalue ตัวเลือกหุ้นเดียวกันที่ (พูด) 40 นอกจากนี้สมมติว่าพนักงานต้องใช้มูลค่าตัวเลือกหุ้นของ 10,000 ต่อปี จำนวนตัวเลือกที่จะตอบสนองพนักงาน: 10,00040 250 เห็นได้ชัดว่า บริษัท ใช้อคติของพนักงานเพื่อที่จะจ่ายเงินให้เขาน้อยลง (พนักงานควรเรียกร้อง 10,00020 500 ตัวเลือกและไม่ใช่ 250 ตัวเลือก) เป้าหมายของการวิจัยนี้คือเพื่อทำความเข้าใจว่าพนักงานมีค่าตัวเลือกหุ้นและระบุปัจจัยที่ทำให้พนักงานมีมูลค่าสูงหรือต่ำกว่ามูลค่าของตน หากคุณสนใจในการสำรวจส่วนต่างๆของพนักงานของคุณเกี่ยวกับวิธีที่พวกเขาให้ความสำคัญกับตัวเลือกของพวกเขาโปรดติดต่อ David Larcker (larckerwharton. upenn. edu) หรือ Richard Lambert (lambertwharton. upenn. edu) หากต้องการดูรายงานการสำรวจคลิกที่นี่: หากต้องการดูรายงานตัวอย่างจากแบบสำรวจนี้ (ดูดีที่สุดโดยใช้เบราว์เซอร์ Internet Explorer) คลิกที่นี่